محمد تقی فاضل میبدی از جمله فعالین اصلاح طلب طی یادداشتی در روزنامه ی آرمان می نویسد: «تا سیاست خارجی ما با تیغ تجدیدنظر، جراحی نگردد، نه تنها بحران آب که هیچ بحرانی درست حل نخواهد شد» او در ادامه می‌نویسد: «چرا مسئولان به آن اندازه که به مظاهر عنایت شد، به مدیریت آب و چشمه سار‌ها و قنات‌ها توجه لازم مبذول نداشتند وکسی برای حفظ این ماده حیاتی اهتمام نورزید. در ادبیات سیاسی و اجتماعی ما شعار مرگ بر این و آن از مفهوم‌سازی الگوی مصرف، به‌ویژه مصرف آب، مهم‌تر بود. دولتمردان به آن مقدار که برای برخی کار‌های برون مرزی وقت گذاشتند و هزینه کردند، برای اصلی‌ترین جریان حیاتی کشور چندان اعتنایی نداشتند.»
اگر به رسانه های اصلاح طلب نگاهی بیاندازیم خواهیم دید که تجمع مسالمت‌آمیز کشاورزان اصفهانی چندان مورد توجه آنان قرار نگرفته بود چرا که اکثر رسانه های اصلاح طلب از پوشش آن در صفحه یک رسانه هایشان خودداری کردند اما بلافاصله پس از آنکه عده‌ای به خیابان ها ریختند و اموال عمومی را به آتش کشیدند ناگهان ورق برگشت و اغتشاشات صورت گرفته در اصفهان به خبر اول این رسانه‌ها تبدیل شد
به نظر می‌رسد فعالین و رسانه های اصلاح طلب که بعد از روی کار آمدن دولت سیزدهم به یأس‌آفرینی در بین مردم مشغول بودند و از آرامش تجمع اصفهان راضی نبودند با این آشوب و اغتشاش به وجد آمده و برای حمایت از آشوبگران، به میدان آمدند و سعی می‌کنند از این موضوع دستاویزی برای تهدید نظام درست کنند.
در واقع برای این جریان مهم نیست که چه اتفاقی در کشور رخ می دهد تنها حرف این جریان این است که راه‌حل همه مشکلات در مذاکره با کدخداست و لاغیر!
حامیان اصلی خشونت چه کسانی هستند؟
عبدالصمد خرمشاهی طی یاداشتی در روزنامه ی اعتماد مدعی می شود که مدافعان حکم قصاص تمایل به خشونت دارند او با اشاره به حکم اعدام آرمان عبدالعالی می نویسد: « روحیه خشن و انتقام‌جو در بین افراد جامعه زیاد شده است تا حدی که بسیاری از مردم در جامعه بعد از اجرای حکم قصاص آرمان ابراز خوشحالی کردند» وی ادامه می‌دهد: «در سایر جوامع در خصوص اجرای حکم قصاص تصمیمات دیگری می‌گیرند. به عنوان مثال در سال‌های قبل از انقلاب اسلامی نیز مجازات‌هایی مانند حبس ابد به محکومان داده می‌شد و در اجرای حکم قصاص نقش اولیای دم کمرنگ‌تر بود»
برخلاف سخنان خرمشاهی حکم قصاص نه تنها باعث ترویج خشونت نمی شود بلکه جلوی بروز خشونت های بیشتر در جامعه را می گیرد. در واقع حکم قصاص به منظور حفظ جان انسان های بیگناه و تامین امنیت هر چه بیشتر جامعه اجرایی می شود چرا که در صورت عدم قصاص فرد مجرم ، قتل و جنایت رواج می‌یابد، در واقع روشنفکران اصلاح طلب ما در حال تشویق قاتلین برای ارتکاب به جرایم بعدی هستند و با مظلوم نمایی از یک قاتل، جای ظالم و مظلوم را عوض کرده و خشونت و قتل را عادی جلوه می دهند . حال باید پرسید حامیان اصلی خشونت چه کسانی هستند؟
ناتوان نامیدن دولت سیزدهم بخاطر اخذ تضمین از آمریکا
روزنامه شرق در یادداشتی می‌نویسد: «تحقق تمام شعارها و وعده‌های دولت سیزدهم در حوزه اقتصادی و معیشتی و...عملا به احیای برجام و لغو تحریم‌ها گره خورده است... اصرار ایران برای دریافت تضمین از دولت بایدن درباره بازگشت به برجام یکی از عواملی است که موجب تأخیر دولت رئیسی در ازسرگیری مذاکرات شده است. اتخاذ چنین سیاستی از سوی دولت سیزدهم نشان‌دهنده ناتوانی این دولت در سیاست خارجی است»
شرق، همان روزنامه‌ای است که در سال 97 با تیتر درشت در صفحه ی اول خود نوشت «امضای کری تضمین است» اما بعد از بدعهدی‌های مکرر طرف غربی و مشخص شدن بی ثمر بودن مذاکرات برجامی مدیر‌مسئول این روزنامه ادعا کرد که برای جا انداختن برجام مجبور شده اند که به مردم دروغ بگویند!
دولت روحانی که امضای کری را تضمین اجرایی شدن برجام می دانست به صورت یکجانبه تمامی تعهدات خود را به اجرا درآورد و منتظر ماند تا طرف مقابل هم به تعهدات خویش عمل کند اما نه تنها تحریم ها برداشته نشد بلکه به دو برابر هم افزایش پیدا کرد و علاوه بر آن صنعت هسته ای کشور نیز به حالت نیمه تعطیل درآمد.
حال همین روزنامه می گوید که گرفتن تضمین از آمریکا نشان دهنده ی ضعف دیپلماسی دولت سیزدهم است، بهتر است این روزنامه اصلاح طلب یکبار دیگر به ثمرات دیپلماسی مورد حمایتش مروری داشته باشد
القای یاس و ناامیدی توسط جریان خاص!
حسین انصاری راد فعال سیاسی اصلاح طلب در مصاحبه با روزنامه آرمان می‌گوید: «واقعیت این است که در دهه‌های گذشته سیاست خارجی و داخلی ما به بن‌بست خورده است. یکی از شعارهای اصلی ما در سیاست خارجی دشمنی با آمریکا و محو اسرائیل بود. به همین دلیل نیز هزینه‌های زیادی در این زمینه پرداخت شد. نتیجه این نوع سیاست ورزی به ارتقای اقتصادی و سیاسی ایران در مجامع بین‌المللی نیانجامید»
این فعال اصلاح طلب در ادامه می گوید: «امروز در شرایطی قرارگرفته‌ایم که مردم از مدیریت و آینده کشور مأیوس هستند. .به همین دلیل نیز نسبت به موضوعات مختلف معترض هستند...»
جریان اصلاحات از ابتدای انقلاب تا به امروز چیزی حدود 34 سال در قسمت های ارشد اجرایی کشور مسئولیت داشته اند و شرایط امروز کشور تقریبا محصول عملکرد این جریان است اما این جریان همیشه در مقام شاکی و منتقد قرار می گیرند و به سیاه نمایی از عملکرد جریان رقیب می پردازند، این در حالی است که این روزها مردم با میراث شوم باقی مانده از دولت مورد حمایت این جریان دست و پنجه نرم می کنند با این حال این جریان به جای عذرخواهی از عملکرد خود به سیاه نمایی روی آورده است.
واقعیت آن است که جریان اصلاحات از این شانتاژ رسانه ای بارها و بارها بهره برده است؛ این جریان طبق معمول می خواهند با ایجاد جنگ روانی سرمایه اجتماعی‌برباد رفته خود را را باز سازی کند تا بتواند دوباره به عرصه ی قدرت بازگردد.