وی خاطرنشان کرد: در این شرایط و برای عبور از بحران کشور ما نیازمند رئیس‌جمهوری است که با استفاده بهینه از امکانات موجود و مدیریت آگاهانه و دلسوزانه و با بکارگیری وزرا و مدیران کاردان انقلابی امور جامعه را بگرداند و مردم صبور ایران را از سختی خارج کند.
این عضو شورای مرکزی با طرح پیش‌فرض‌هایی در خصوص کاندیدای موردنظر ریاست جمهوری و سوابق اجرایی، مدیریتی خود و اعضاء کابینه تصریح کرد: اگر نامزدها با این سوال مواجه شوند که در صورت رای آوری، وزرا آنان چه کسانی خواهند بود، آیا سابقه اجرایی و مدیریتی مفید و موثر داشته اند یا خیر، آیا بنظر ایشان و کادر اجرایی منتخب ایشان با توجه به امکانات درون کشور و دانش‌پژوهان داخلی بازهم نگاهشان به خارج از کشور و استبداد از بیگانگان و دشمنان انقلاب و اسلام است، آیا به این موضوع فکر کرده‌اند که دوره آزمایش و خطا گذشته است، و کشور ما در آستانه رشد و توسعه بسیار بالا قرار دارد و رئیس جمهور باید پاسخگو رفتار سیاسی و اقتصادی خود باشد.
فخر تأکید کرد: با توجه به این قضایا و بسیاری از مسائل بسیار دیگر بنظر می‌رسد که اگر بجای انتخاب فردی به عنوان رئیس‌جمهور، شخصیتی که با عضویت در حزب معتبر و شناسنامه‌دار در کنش‌های حزبی و مطالعه دقیق در مورد مشکلات پخته و باتجربه شده باشد بهتر می‌تواند این مسئولیت را ایفا کند و با داشتن کادر قوی و همسو مشکلات کشور را حل‌وفصل نماید؛ زیرا سابقه و رصد پیشینه رفتاری و تفکرات یک فرد حزبی، قابل رصد است و پیگیری است.
وی با اشاره به التزام احزاب نسبت به تحقق وعده‌ها و شعارهای انتخاباتی به منظور بقای حیات سیاسی افزود: یک حزب برای بقای حیات سیاسی و بقای حزبی خود تمام تلاش خود را متمرکز بر تحقق بخشیدن بر شعارهای حزبی و وعده های رئیس جمهور منتخب می‌کنند و خود را ملزم می‌داند که به جای یک فرد یک حزب پاسخگو می‌شود و در این صورت اعتماد به چنین منتخبی به مراتب بالاتر از انتخاب یک فرد است.
