سیدمصطفی خوش چشم- جمهوری اسلامی ایران به‌ویژه بعد از اقدامات طرف آمریکایی در نقض و عدم اجرای برجام و فریبکاری آن‌ها همواره از روز اول بعد از تأیید برجام را داشته و به‌هیچ‌عنوان اعتمادی در سطح بالا به‌طرف آمریکایی نباید داشت.
ثروتی که نباید با اعتماد بی‌جا از بین برود
اوباما در دوران خود مشوق برجام و مؤید آن و نفر اول ناقض عهد بود و هیچ‌گاه تحریم‌ها را لغو نکرد اگرچه که این تحریم‌ها بر روی کاغذ برداشته شد اما در عمل هیچ‌گاه این تحریم‌ها برداشته نشد. ایران نتوانست از همان حداقل مواهب اقتصادی مندرج در برجام برخوردار شود؛ بنابراین نیاز است اگر طرف آمریکایی مدعی برداشتن تحریم‌ها شد ابتدا در عمل این مورد اثبات شود و بعد طرف ایرانی شروع به اقدامات و تعهدات در ریل برجام کند وگرنه جمهوری اسلامی اهرم فشار خود را از دست خواهد داد. در برخی موارد بازگشت این اهرم‌های فشار و کسب دوباره آن‌ها ممکن است ماه‌ها و به‌سختی طول بکشد؛ از جمله ذخایر اورانیوم ما بر اساس تعهدات برجامی و به‌محض بازگشت به آن مجدداً باید سوخت شود و اگر طرف آمریکایی خلف وعده کند بازگرداندن آن‌ها به وضع اول غیرممکن و سخت است چون ذخایر اورانیوم ما دارای محدودیت است و به‌سادگی قابل‌جایگزینی نیست بنابراین نباید این ثروت را به‌سادگی از دست داد.
تضعیف ایران برنامه همیشگی
جدای از عملکرد طرف آمریکایی از دوره اوباما تاکنون در سطح راهبرد و استراتژی آمریکا؛ همواره ما شاهد بودیم طرف آمریکایی خواستار حل اختلاف با جمهوری اسلامی نیست بلکه به دنبال مهار قدرت ایران و توقف ماست؛ بنابراین برای چنین راهبردی چندین سلاح وضع کرده‌اند که مهم‌ترین آن تحریم است. آمریکا به دنبال مهار قدرت ایران است و این موضوع تنها منحصر به قدرت هسته‌ای نیست بلکه به‌زعم خود آمریکایی‌ها شامل توان موشکی، منطقه‌ای، علمی و... است؛ بنابراین آن‌ها می‌خواهند اسلحه تحریم را به شکل مؤثر بر روی ایران نگه‌دارند و خواهان از دست دادن این سلاح نیستند در این شرایط ایران باید محکم بایستد و خواهان پایان دادن طرف مقابل به فریبکاری باشد؛ بنابراین مذاکره و برجامی در کار نخواهد بود مگر آنکه آمریکا اول تحریم را کنار بگذارد و نشان دهد به دنبال حل منازعه است ولی در دو دهه گذشته آن‌ها ثابت کرده‌اند به دنبال حل منازعه نیستند بلکه خواستار تضعیف ایران از طریق فریبکاری با ابزار تحریم هستند.
به دنبال مذاکره‌کننده در 1400
طرف آمریکایی به دنبال این است که طرف مذاکره در ایران پیدا کند تا بتواند راهبرد مهار را جلو ببرد، این مسئله که چه کسی در ایران در قدرت قرار بگیرد به لحاظ رویکرد مذاکره با آمریکایی‌ها برایشان مهم است و اصولاً خواهان این هستند هرکس به دنبال مذاکره است فارغ از جناح چپ یا راست در قدرت باشد و تلاش می‌کنند در القا این انگیزه با ابزارهای رسانه، دیپلماسی و دیپلماسی عمومی این تصویرسازی را در نزد مردم و مقامات جمهوری اسلامی ایجاد کنند.