در تاریخ زیاد دیده شده و می شود که گاهی پسرها موجب گمراهی پدرها و گاهی به عکس، پدرها موجب گمراهی پسرها می‌شوند! یکی از موارد شاخص تاریخی که پسر موجب گمراهی پدر گردید، ماجرای «زبیر» و پسرش «عبدالله» است تا جایی که امیرالمومنین (ع) فرمود: «ما زالَ الزّبیر رجلاً منّا اهل البیت حتّی نشأ ابنهُ المشؤم، عبدالله» «زبیر همواره از ما اهل بیت بود، تا آن زمان که فرزند شوم و ناشایسته اش «عبدالله» بزرگ شد!»
برخی پدرها و پسرها هم بودند و هستند که درست در نقطه مقابل هم حرکت کردند. برای نمونه پسر نوح ضرب المثل تاریخ شد و مسیری را پیمود که درست عکس پدرش بود. در زمان حاضر نیز بودند علمایی همچون آیت الله خزعلی که از اعمال فرزندشان اعلام برائت نمودند و البته برخی نیز بودند و هستند که تمام قد پشت سر کارهای نادرست فرزندانشان ایستادند و چه بسا بزرگانی که به واسطه فرزندانشان عمری از زحماتشان از بین رفت. اخیرأ بعد از ماجرای اعدام یکی از منافقینی که اتفاقاً فرزند یکی از مسئولین روحانی در کشور بود اتفاقاتی افتاد و اظهار نظرهایی صورت گرفت که دل دردمندان انقلاب به درد آمد. پدری او را تا حد قدیس بالا برد و پدر دیگری-که اتفاقاً سابقه تدریس اخلاق و تفسیر قرآن داشت- به تحریک پسرش از واژه مقدس شهید برای کسی استفاده کرد که حاصل تحریکات رسانه ای اش چه بسا بیش از ده ها کشته و خسارات سنگین برای اسلام و نظام و کشور بوده است! لذا بر آن شدیم اشاره ای به آیات قرآن در این رابطه بیندازیم.
خداوند در آیه ۲۸ سوره أنفال اموال و اولاد را فتنه و اسباب امتحان و آزمایش برمی‌شمرد. باز در آیه ۱۵ سوره تغابن مشابه همین معنا را تاکید می‌نماید. آیات هم معنی دیگری نیز در این رابطه هستند.
باعث تباهی مجاهدت ها
درباره شأن نزول آیه نخست اینطور ذکر شده که گروهی از مهاجرین که نسبت به اموال و اولاد خود که در مکه بودند احساس نگرانی می‌کردند از ترس تعرض مشرکین و برای جلب رضایت آنها اسرار مدینه و برنامه‌های پیامبر (ص) را به آنها می‌فرستادند و در واقع جاسوسی می‌کردند! آیه نازل شد و فرمود مراقب باشید که اموال و اولاد شما فتنه است و با این فتنه مجاهدت‌های خود را تباه نکنید!
البته غرض از نگارش این سطور نه فقط مذمت افرادی است که نان نظام و انقلاب را خوردند و نمکدان شکستند که تلنگری برای خودمان است.
مولای متقیان در ذیل آیه فوق می‌فرماید:
«کسی از شما نگوید: خدایا از فتنه به تو پناه می‌برم، زیرا کسی نیست که مبتلا به فتنه‌ای نشود! بلکه آنکه می‌خواهد به خدا پناه ببرد از آزمایش‌های گمراه‌کننده پناه ببرد. چراکه خداوند می‌فرماید: (وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَهٌ.)» (وسایل الشیعهًْ، ج۷، ص۱۳۷)
تهیه و تنظیم مطالب :
حجت الاسلام و المسلمین علی تبریزی
