ورزش

بازیکن‌سالاری آفت فوتبال ما

فوتبال یک ورزش گروهی است و افراد باید کار جمعی را ،نه درحرف،بلکه در میدان عمل به اجرا‌ بگذارند.

احمد میرزاییان- فوتبال یک ورزش گروهی است و افراد باید کار جمعی را ،نه درحرف،بلکه در میدان عمل به اجرا‌ بگذارند.

در این رشته مفرح و پرجاذبه هر چقدر روحیه تعاون،همکاری و همبستگی پر رنگ تر باشد،نتایج حاصله بهتر و ملموس تر خواهد بودو تماشاگر نیز از این نمایش هماهنگ و موسیقی زیبا در زمین لذت بیشتری خواهد برد.البته این بدان معنا نیست،که بازی انفرادی و تکروی در زمین در تضاد با فوتبال باشد.گاه تکنیک ذاتی و تکرویهای هنرمندانه بازیکنان ،هواداران را به وجد آورده و مسحور می کند.این حرکات سحر‌آمیز را بارها در حرکات ویران کننده لیونل مسی و کریس رونالدو دیده ایم.تکنیک شگرف این دو و پاسهای طلایی شان همواره در مسیر اهداف گروهی بوده است.متاسفانه در فوتبال باشگاهی مدیریت صحیحی نداریم و جایگاه افراد و شرح وظایف مدیران ،مربیان و بازیکنان به‌درستی تشریح و تبیین نشده است.به وضوح دیده ایم که بازیکن‌یا مربی با تداخل در امور مدیران،اساس حرکت یک باشگاه را مختل می کنند.این رویه غلط و بازیکن سالاری در تضاد با ورزش گروهی و کار جمعی است.از طرفی داشتن ستاره ها و چهره های شاخص از ملزومات فوتبال است،اما نباید این موضوع ‌را با پدیده بازیکن سالاری مخلوط کرد.مداخله یک یا چند نفر در کار گروهی و جمعی باعث از هم‌پاشیدگی اهداف و برنامه ها می شود و باید به جد با آن مبارزه و‌ مقابله کرد.حرکتی که وریا غفوری در بازی با نساجی انجام داد و پیش از آن هم در بحث انعقاد قرار داد جدید با باشگاه به اجرا گذاشت نمونه بارز بازیکن سالاری است.بازیکن هر اندازه شاخص و دارای توانایی وافر باشد ،نباید خود را تافته جدا بافته از دیگران بداند. مدیر و مربی باشگاهی وظایفی دارد و بازیکن ولو کاپیتان باید تابع کادر فنی باشد. انتظار می رود ،کاپیتان به عنوان لیدر و راهبر در زمین ایفا نقش کرده و تاکتیک مورد نظر مربی را به اجرا بگذارد.گاه جریان یک مسابقه با بن بست مواجه شده و یا وقوع یک حادثه موجب عصبی شدن و پرخاشگری بازیکنان شود.در این‌گونه مواقع کاپیتان باید به‌درستی وارد عمل شده و نقش آفرینی کند. همه واقفیم استقلال این روزها با مشکلاتی جور واجور دست و پنجه نرم می کند.گوشه ای از این‌ناملایمات و رنجنامه بازیکنان را پس از بازی با نساجی شنیدیم.این موضوعات مطرح شده آشکارا اوضاع اسف بار مدیریتی باشگاه استقلال را به تصویر کشیدو برای خاموش کردن این آتش برافروخته شده،باید چاره‌ای اندیشید.واکنش وریا غفوری در لحظه تعویض و خروج او از ورزشگاه مداخله در امور مربی است.او در تمرین روز بعد هم غیبت داشت و با اقدام‌خود بر مشکلات بی پایان استقلال افزود.

غفوری و‌چند مهره اثر گذار و با تجربه استقلال باید در تنگناها،کمک حال فکری و دستیارانش باشند، نه آنکه آتش بیار معرکه باشند.بحث تجدید قرارداد غفوری در خفا و بالا‌ بردن مبلغ میلیاردی آن هم باعث اعتراض دیگران از جمله قائدی و دانشگر شد. این نکته بیانگر حرکت فردی غفوری بود،انتظار می رفت او‌ با اجتناب از اقدامات شخصی ، برای رفع مشکلات دیگر بازیکنان ‌پا پیش می گذاشت.در پایان باید متذکر شد عملکرد ضعیف و‌ سوال‌برانگیز خلیل زاده وسعادتمند در هیات مدیره سابق استقلال کوهی از مشکلات را بر جا گذاشت.احمد مددی و همکاران جدید او در هیات مدیره هم در تامین‌منابع مالی و ایجاد‌ امکانات اولیه ضعف جدی داشته و راه قبلی ها را پیموده اند. این ایراد به وزیر ورزش وارد است که در انتصاب افراد،به توانایی و ظرفیت مدیریتی آنها اهتمام جدی نداشته و باعث نگرانی هواداران استقلال شده است.

https://shoma-weekly.ir/2mqTuj